quote:
op 17 Mar 2004 13:43:30 schreef nothing but a beaming eye:
[...]
En vanuit aarde nou gewoon naar de hemel gaan?
naar binnen stappen?
of wat dan ook?
--------------------------------------------------------------------------------
We leven nu al in de hemel
Op aarde hebben we een onduidelijk beeld van de geestelijke werkelijkheid, omdat onze primaire gerichtheid op de stoffelijke wereld dat blokkeert. Gelovigen op aarde leven vanaf het moment van hun wedergeboorte ook al in de hemelse sfeer, maar lang niet zo bewust als na het aardse leven. Paulus spreekt terecht over onze plaats in de hemelse gewesten, die we tijdens het aardse leven al innemen (Ef.2:6). Ook schrijft hierover het volgende:
"Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben." (1 Korintiërs 13:12).
In de hemel zullen we andere zintuigen hebben, waarmee we alles in de geestelijke wereld kunnen waarnemen. We hebben het al eerder gehad over de cherubs uit Openbaring 4, die aan de binnenkant en aan de buitenkant vol waren met ogen, oftewel geestelijke zintuigen (vers
. Deze cherubs zijn dichter bij God dan ieder ander hemelwezen en hebben kennelijk een buitengewoon vermogen om Gods grootheid waar te nemen. Ik verwacht dat wij ook iets van dat waarnemingsvermogen zullen hebben. We weten dat blinde mensen niet gestoord worden door visuele beelden en juist daardoor een veel sterker ontwikkelde intuïtie hebben. Met hun "geestesogen" zien ze vaak meer dan ziende mensen. Op dezelfde manier verwacht ik dat we in de hemel ook geestesogen zullen hebben, waarmee we een ongekend waarnemingsvermogen zullen hebben. We zullen bijvoorbeeld nieuwe dingen van God gaan ontdekken, die ons huidige begrip te boven gaan.
Het bijbelboek Openbaring laat ons veel dingen zien vanuit een hemels perspectief. We zien dat daar plaats en tijd in elkaar overvloeien. Deze begrippen zullen daar een heel andere rol spelen dan hier op aarde. Misschien kunnen we het een beetje vergelijken met onze dromen. Daarin kunnen we heel gemakkelijk door de tijd lopen en ook in een mum van tijd in een ander werelddeel zijn. Dromen spelen zich immers af in de menselijke geest, dus de vergelijking is misschien niet eens zo heel slecht.
Toch is het begrip "tijd" in de hemel geen verleden tijd geworden. Johannes heeft immers meegemaakt dat er eens een half uur stilte was in de hemel (Op.8:1). Alleen God staat als Schepper volledig boven ruimte en tijd (1Petr.3:
; zijn schepselen zullen het begrip tijd wellicht veel anders en ruimer ervaren, maar binnen door God bepaalde grenzen.
In de hemel zullen we ook niet meer gebonden zijn aan ruimte, zoals op aarde. De geestelijke wereld is vele malen uitgebreider en dynamischer dan de stoffelijke wereld.
"Niemand voelt in de hemel afstand, want zodra iemand de wens te kennen geeft naar een andere plaats te gaan, bevindt hij zich daar reeds. Afstand voelt men alleen in de materiële wereld. Als iemand een andere heilige wil zien, kan hij zichzelf in een ogenblik daarheen verplaatsen, of die andere bevindt zich plotseling in zijn tegenwoordigheid."
